Een afsluiting laat je terugblikken en nieuwe plannen maken. Dat is wat ik de laatste weken heb gedaan. Vier jaar geleden ben ik de shouds gaan lezen en ze zijn heel belangrijk voor me geworden. Waarom?? Eigenlijk was het vooral de bevestiging van wat ik al van binnen wist. Die bevestiging had ik hard nodig. Maar dat weten had ook woorden nodig om met mezelf te communiceren. Met anderen wilde ik dat ook graag maar dat werkte niet echt. Begrijpelijk want ik wist het zelf nauwelijks. Voor mezelf was het vooral een wonderlijke reis.

Tien jaar geleden in 1999, in die tijd  was ook Tobias gestart, had ik me enthousiast aangesloten bij de SCHOOL OF LIGHT van John Kalse. Het was mijn intuitie die me die weg liet gaan. Mijn verstand begreep er niet zoveel van, maar dat stoorde me niet. Het voelde goed, het hielp me om te leven en dat was belangrijk, want het waren ook voor mij zware jaren. Later toen ik de Crimson Circle en de shouds  ontdekte kreeg ik steeds meer inzicht in mezelf en de wereld en het vertrouwen dat het wel goed zou komen. Het gevoel, ja ik zit goed. En steeds werd ik me bewuster van het leven en de weg die ik wilde gaan.Zo is mijn leven steeds leuker, zinvoller en uitdagender geworden. Dus heel veel dank aan Tobias. Dat hij nu is vertrokken vind ik niet erg. Het is zoals het is. En hij was zo aardig om dat vertrek heel goed voor te bereiden.

Punt 2. Binnenin me hoor ik ja en nog eens ja. Ik wil mee. Hoe dat gaat lopen? Op dit moment heb ik geen duidelijk beeld, maar ik kies hiervoor. En ik kan daar ook op vertrouwen want ik heb het in mijn hele leven al zo vaak gedaan en dat verliep altijd prima.

Punt 3. Mijn verstand doet ook altijd z'n zegje. Is dat wel waar wat je zegt. Draaf je niet wat door? Is dat niet een beetje raar? Goeie vragen. De meer rationeel denkende mensen zullen die vragen zeker stellen. Daar heb ik begrip voor. Maar Ik behoor tot de familie van de beelddenkers en dat is even anders. Daar weet onze maatschappij nog veel te weinig van. Voor mij heeft het denken in beelden en verbeelden een functie. Je kunt je  iets voorstellen wat er nog niet is of wat je met je verstand niet bevat. Die verbeelding kun je dan realiseren. In een tijdperk waar alles wetenschappelijk bewezen moet worden is het even wennen, veel tegengas, maar in de toekomst zal dit gaan veranderen.

Punt 4. Wie is die Adamus Saint Germain?  Hij komt me meer over als een aardse Fransman met de directheid van een Hollander, dan een groot  Meester uit de Sferen. Of hoe je die plek in het universum ook mag noemen.

En zo begin je aan een nieuw proces. Ik was benieuwd hoe dat zich weer zou gaan ontwikkelen. Maar ik vertrouw er gewoon op dat het zich wel weer zal ontvouwen.En dat gebeurde geheel onverwachts, grotendeels in vier dagen tijd, terwijl we logeerden in een piepklein dorpje in de Bourgondische Morvan. Een uitgestrekt prachtig natuurgebied. De gastheer en gastvrouw waren kunsthistorici die ons hadden uitgenodigd voor een cursus Romaans Bourgondie. Ik ging gewoon mee, als echtgenote van, met de instelling: ik verwacht niets en ik zie wel. Urenlange verhalen over gotische of romaanse ramen, bouwwerken. Ik heb ze al zo vaak moeten aanhoren en het boeit me voor geen meter. Ja ik kan er ook niets aan doen, maar ik kan er niet meer van maken. Maar ik heb geleerd er voor mezelf dan toch iets van te maken wat de moeite waard is en dat lukt me meestal aardig.

De eerste avond kwam ik doodvermoeid aan. Hoofdpijn, die ik al vele jaren niet meer had gehad .Waarom mag Joost weten. Maar het begon goed met een fantastisch Bourgondisch diner. De  St. Jacobsschelp heerlijk klaargemaakt. En verdraaid wat een surprise, we logeren op een van de routes die de pelgrims naar Santiago de Compostello voert. Al jaren droom ik hier een beetje van, wetende dat mijn benen die weg echt niet kunnen maken. Maar verdraaid, ik zit hier wel, zomaar zonder het te hebben geweten. En de pelgrims hebben in dit huis zelfs te eten gehad. Nou ik was helemaal blij. De cursus begon en onze gastheer bleek een uitstekende leraar, die ook onverwachte zijwegen insloeg. We starten met de excursies. In de abdij van Fontenay zit ik heerlijk in het zonnetje met de groep voor de uitleg van deze historische plaats, als een steekvlieg het nodig vindt om me op de plaats van het derde oog te steken. Het derde oog wordt gezien als het centrum van intuitie, het helder zien, het intellect en de erkenning van het hogere geweten, gescheiden van het ego. Dit heb ik opgezocht en het is geen eenvoudige uitleg. Binnen een uur zwelt mijn hele oogpartij op en zie ik er niet meer uit. Het doet absoluut geen pijn. Ik ben niet ongerust. Niemand heeft een zalfje. En ik ben er van overtuigd dat het wel goed zal komen. En vooral nieuwsgierig wat dit te betekenen heeft. Maar dat kan ik thuis pas opzoeken in het boek van Christiane Beerlandt: Als de dieren spreken konden. Ik heb het vaker gebruikt en het heeft wel wat.

We bezoeken ook de Magdalena kerk van Vezelay. Ik laat goed tot me doordringen dat vanuit deze kerk de pelgrims nog steeds vertrekken en stap doelbewust op de schelp die voor de kerk is aangebracht en die daar het symbool voor is. Thuisgekomen voel ik me heel goed en vol energie. Het is bekend dat op plaatsen waar oude kerken staan en ook de route naar Santiago, dat die een bijzondere stimulerende energie hebben die op de een of andere manier mensen triggert en dingen met hun laat gebeuren die hun verstand te boven gaan. Ik ga op die plekken vaak heel wankelend lopen. Het brengt me uit balans zeg maar. Ook bijzonder was dat het die hele dag rustig was in Vezelay. Dat vond ik wel prettig. Het bleek dat het de vooravond was van het grote feest van Maria Magdalena. De spirituele partner van Jezus???? De vrouw die nu weer veel in de belangstelling staat en die het symbool is voor de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw. Een onderwerp dat me al heel veel jaren uitermate boeit als vrouw. Dus ik vond het een geschenk om op de vooravond van haar verjaardag daar te kunnen zijn. En het ouderwetse katholieke deel van me, maakt dan een praatje met haar.

Thuisgekomen ben ik toch benieuwd wat die vlieg me te vertellen heeft. Volgens Christiane staat de vlieg voor uitwisseling die er is tussen binnen en buitenwereld. Tussen datgene wat reeds verteerd, geassimileerd is in eigen wezen en vervolgens in nieuwe gedaante naar buiten treedt, enerzijds en het nieuwe dat wil binnenkomen,dat nog niet gekend is en innerlijk zal moeten verkend en onderzocht, anderzijds.-Ja dat moet je wel vaker lezen - Zij is als de alchemist die elementen een transformatie laat ondergaan, als een schepper, een creator. Als de vlieg duidelijk op je pad komt, nou dat kun je in mijn geval wel zeggen. Een steek op je derde oog en een zwelling die je onherkenbaar maakt. Daar kun je gewoon niet omheen. En de vlieg bromt, schrijft Christiane verder. Je bent heus goed zoals je bent, zoals je echt bent. Lieve help dat was de boodschap die mijn gastheer, die me net vier dagen kende ook meegaf. Oei die is raak. Dat herken ik maar al te goed. Voor je eigen waarheid uitkomen. Wetende dat je aardig afwijkt van de norm. Wetende wat dat voor consequenties heeft. En dan toch jezelf motiveren steeds weer om ervoor te gaan. Gewoon je eigen weg gaan zoals je voelt dat die voor jou de juiste is. Als ik het me goed herinner heeft Saint Germain ons daar ook voor gewaarschuwd. Je zult niet begrepen en verguisd worden?? Och ja, we zijn het gewend.

Maar waarom gebeurde dit op zo'n vredige plek vroeg ik me af. Het cistercienzerklooster in Fontenay was een van de mooiste en serene plekken die ik in mijn leven had gezien. Het was een prachtige zonnige dag en we kregen op dat moment uitgebreid uitleg over de geschiedenis van deze streek. Het boeide me, want het had overeenkomsten met wat we in deze tijd ook zien. Het kloosterbolwerk van Cluny was tot een centrum van grote macht geworden, corruptie en intimidatie en meer wat niet zo mooi was. Simpel gezegd, ze waren niet goed bezig in hun grootheidswaanzin. Iets wat we in deze tijd ook veel zien gebeuren. Bernardus van Clairvaux, was een groot man die in 1100 leefde en een grote stempel heeft gedrukt op deze abdij, maar ook in de wereld om hem heen. Zo te horen was hij niet bang om voor zijn idealen uit te komen. Hij ageerde tegen de verloedering en het machtsmisbruik van het dominante Cluny. Deze visie heeft hij gematerialiseerd in deze sobere en zeer bijzondere abdij. Een beetje moed van deze man kan ik wel gebruiken.

We leven nu in een overgangstijd. Volgens Tobias de grootste en belangrijkste verandering die de aarde heeft gekend. Het leven in de oude energie zeggen we vaarwel en de snelheid waarmee we zullen overstappen naar de Nieuwe Energie is en zal heel ingrijpend zijn. Het maakt mensen bang, onzeker en ziek en nog veel meer. Mijn ervaring is dat je deze overgang beter doorkomt en het gemakkelijker wordt als je de zin ervan inziet, maar daar heb je informatie voor nodig. Op mijn weblog probeer ik dat op een eenvoudige manier weer te geven. De realiteit is dat het bijzonder complex is en de mensen op aarde zich er nog nauwelijks van bewust zijn. Er zijn maar heel weinig aardbewoners die het echt weten. Vandaar dat de Meesters uit de Sferen ons in deze tijd wel moeten helpen. Dus er is nog een hele grote klus te klaren. Geen woorden maar daden is de eis van Saint Germain. Dat heeft echt indruk op me gemaakt. Ook al omdat ik begrijp dat het niet vrijblijvend meer kan zijn. Er is zoveel werk aan de winkel, we kunnen President Obama niet alleen laten ploeteren. Bovendien besef ik meer dan ooit, dat wij mensen nu in de Nieuwe Energie zoveel meer potentie in huis hebben, die we ook echt kunnen gaan omzetten in daadkracht. Vroeger zeiden ouders wel eens tegen hun kinderen. Gaat niet bestaat niet. Maar de meeste van ons zijn grootgebracht met het kleinheidssyndroom. Heel beperkend. Maar dat is echt oude energie en die kunnen we laten gaan. Adem voor adem zou onze Anita van de CC zeggen.

In september 2009 zal Adamus Saint Germain de eerste shoud geven in de Nieuwe Energie. We zullen zien wat hij ons te vertellen heeft. Maar ik ben toch maar alvast begonnen. Als orthopedagoge gaat mijn hart het meeste uit naar de Nieuwe Tijdskinderen. De problemen rond deze kinderen nemen in omvang toe. Het is de hoogste tijd dat er meer en beter begrip komt voor deze kinderen. Het is geen eenvoudige materie, integendeel het is zeer complex .Maar ik heb al een paar jaar het gevoel en zelf ervaren dat de DAVIS METHODE ons verder kan helpen. Dus die weg sla ik in. Dus ik trap bij deze nogmaals op de schelp van Sint Jacobus. En wens mezelf een goede reis en jullie wens ik dat ook van harte toe.

Meer info over de aangeraakte thema,s  kun je vinden op mijn weblog. www.louiseblog.nl

vragen kun je stellen per mail. louisekorsten@hetnet.nl.